Waar heeft die man met het warrige haar het over?
De voorzitter van de FNV met het warrige haar, Hans Spekman, is de laatste tijd vaker op tv dan menig BN’er. En telkens gaat het over hetzelfde: sociale zekerheid, stakingen en boze vakbonden. Maar waar gaat die hele discussie nou eigenlijk over? Want eerlijk is eerlijk: zodra woorden als WW, WIA, dagloon en loonruimte in één zin vallen, haken velen van ons mentaal af en zien we alleen nog maar dat meneer Spekman zijn haar niet heeft gedaan. Ik praat je er dus even doorheen.
De kern is simpel: het kabinet wil flink besparen op sociale zekerheid. De maximale WW-duur zou op termijn korter worden (van 24 maanden naar 12 maanden) en het maximumdagloon, dat is gekoppeld aan uitkeringen, wordt fors verlaagd.
Nu is het op het moment dat ik deze column schrijf nog géén Prinsjesdag geweest. Officieel is dit alles dus nog geheim, maar net als ieder ander jaar is toch alweer het één en ander gelekt. Uit die gelekte stukken blijkt dat een deel van de versoberingen wordt geschrapt of uitgesteld. Zo zou de verlaging van het maximumdagloon sterk worden ingeperkt en de halvering van de WW-duur uitgesteld. Dan zou je kunnen denken: mooi, probleem opgelost, Spekman kan naar huis en de rest van Nederland kan weer gewoon met de trein. Maar zo werkt het dus niet.
De FNV zegt: uitstel is geen afstel. Volgens Spekman blijven de bezuinigingen voor een groot deel overeind en wordt de rekening nog steeds neergelegd bij mensen die ziek worden of buiten hun schuld hun baan verliezen. Medewerkers hebben jarenlang premies betaald en concluderen straks dat de dekking die ze krijgen voor die betaalde premies ineens veel lager is geworden. Dat voelt niet fair.
Iedere werkgever denkt nu: uhm, pardon? We hebben het hier toch voornamelijk over werkgeverspremies?! Correct! Hierop zegt Spekman dan weer dat die premies uiteindelijk uit de loonruimte komen. Met andere woorden: geld dat naar premies gaat, kan niet naar een hoger loon. Een werknemer heeft dus jaren minder loonruimte gehad, en heeft nu minder zekerheid in het vangnet. Wat je van dat argument vindt is dan vermoedelijk weer afhankelijk van of je werkgever of werknemer bent.
Kortom: dit is geen discussie over een paar technische premietabellen waar alleen fiscalisten warm van worden. Het gaat over de vraag hoeveel zekerheid we werkenden willen bieden en wie daarvoor betaalt. Meneer Spekman zal dus vast nog veel meer op tv komen, maar misschien kun je zijn kapsel wat beter negeren nu je weet waar hij het over heeft.
